Een afvaardiging van het Wanakkam-team
trekt om de drie jaar naar India.
De onderlinge afspraak is dat iedereen zijn reis- en verblijfskosten zelf
betaalt.
Wij programmeren een directe ontmoeting met de mensen ter plaatse
en een rechtstreekse confrontatie met hun ellende en
armoede.
Wij willen ons telkens opnieuw onderdompelen in de leefsituatie van die
mensen om met kennis van zaken en meer gemotiveerd voor hen te blijven
werken. Die levenservaring laat ons niet los en tekent ons leven en onze
groep. Ons opzet is dus geen toeristische reis, hoewel het ons natuurlijk
niet weerhoudt sommige plaatsen op onze doortocht te bezoeken.
- De
vriendschapsbanden met mensen die wij kennen worden tijdens onze
reis verdiept en verstevigt.
- Wij ontmoeten telkens nieuwe mensen die ons
in contact brengen met noden en projecten.
- Wij smeden nieuwe banden met
hen. Wij hechten veel belang aan een ernstige dialoog
en ontmoetingen met de verantwoordelijke mensen van de projecten in India
zelf. Rekening houdend met onze doelstelling luisteren wij naar
hun zienswijze en willen wij onze doelstelling confronteren met hun visie.
- Wij trekken
door tientallen plaatsen, steden en dorpen om zoveel mogelijk de
bestaande projecten te evalueren, alsook de
evolutie in het ontwikkelingswerk na te gaan en op te volgen.
- Wij gaan
kijken waartoe de geboden hulp van Wanakkam gediend heeft en of alles
doelmatig uitgevoerd werd. Door de jaren stellen wij vast dat er vooruitgang
geboekt wordt, dat men in India meer bekommerd is om “zelfontwikkelingsprojecten”
en dat de Kerk zich hierin ook vanuit een evangelische bewogenheid engageert.
- Als gevolg van deze werking zoeken wij ernaar om diepe menselijke
vriendschapsrelaties op te bouwen, persoonlijk en in de groep,
tussen mensen van hier en van ginds in India.
- Ter plaatse
programmeert men veel voor het rondtrekkende team. Dat betekent dat wij
ook met een heel stel nieuwe aanvragen voor projecten naar huis terugkeren. Wij noteren alles onderweg en eens terug in België
wordt in het Wanakkam -team alles bestudeerd en worden de beslissingen
getroffen.
- Wij zijn
er ons ook van bewust dat onze doorreis door India een grote aanmoediging betekent voor onze missionarissen en lekenhelpers, die dikwijls
werkzaam zijn op zeer afgelegen plaatsen.
Het geeft ook een impuls aan de Indiërs zelf, die met de projecten
bezig zijn en het bemoedigt zeker de bevolking, in het bijzonder de armsten,
die uiterst gevoelig zijn voor de minste blijk van aandacht en liefde.
- Ten slotte
is het voor onszelf een diepe bron van geestelijke inspiratie en vernieuwing.
Het contact met die wereld van de armen helpt ons hier veel te relativeren
en naar waarde te schatten en het beïnvloedt onze levenswijze hier.
Wij vonden dit ergens goed uitgedrukt in een spreuk in India:
“I
complained because I had no shoes, until I saw a man who had no feet”
–
Ik klaagde omdat ik geen schoenen had, tot ik een man ontmoette
zonder voeten”.
Als besluit van de motivatie van onze reizen zouden wij kunnen stellen
wat wij dikwijls aan elkaar herhalen:
Wij komen telkens “verrijkt”
terug.
Onze reisverslagen vind U bij: "reizen"
Terug naar scherm doelen