Hierna enkele gedachten van onze reizigers :
Drie weken doorheen een stukje van India mogen reizen,
is een gelegenheid om mij te laten onderdompelen in hun cultuur
en dan voluit de kans grijpen
om dit alles tot in de kleinste poriën van mijn lichaam te laten doordringen;
om me te laten inspireren door hun manier van leven;
om een nieuwe huid te krijgen.
Ik ga naar ginder met niets in mijn hoofd ; niets in mijn denken …..
helemaal open om van hen te leren , om van hen te ontvangen …. ..zonder meer:
hun glimlach, hun creativiteit, hun geduld om te wachten, hun beleving van de tijd,
hun verbondenheid met de natuur die zij moeder aarde noemen,
hun landelijke eenvoud en geloof ,
hun nieuwsgierigheid en vooral het doorzettingsvermogen van de vrouwen en de meisjes.
Het gaat om een wederzijdse uitwisseling , een wederzijdse bevruchting en verrijking.
In deze wederkerigheid worden wij elkaars partners!!!!
“ Ons helpt Ons “ zo zou ik onze samenwerking willen noemen:
wij helpen hen en zij helpen ons.
Dat mogen ervaren, onderweg in de dorpjes, bij de kleine zustergemeenschappen,
bij de man en de vrouw in de straat; in de schooltjes; bij de talloze waterputten…..
dat is voor mij een godsgeschenk.
Father Jos
Het is zover ! Waarom weer naar India ?
Gewoon om de lopende projecten ter plaatse te evalueren en op zoek te gaan naar nieuwe projecten ten bate van de armsten der armen.
Maar de motivatie zit wel dieper.
Bij de voorbereiding van onze eerste reis in 1982 zei Fr. Roger Croegaert :
"We moeten regelmatig het bad in van de motivatie, van de solidariteit".
We moeten regelmatig eens ondervinden, ter plaatse, wat het leven van de armsten inhoudt en hoe wij hun lot kunnen verzachten en verbeteren. We willen samen de moed opbrengen om door te gaan, zelfs als we vaststellen wat we al hebben kunnen verwezenlijken en welke vriendschapsbanden er al gegroeid zijn.
De ellende van de arme schreeuwt om verandering. In die schreeuw herkennen we de stem van God, die een voorkeurliefde heeft voor de armen, de kleinen van deze wereld. En wij moeten het willen en durven zien. Het moet ons de kracht geven om aan de armen en de lijdenden, een meer menswaardig bestaan te geven.
Dan zal er ook meer Liefde in de wereld komen en dan zullen wij ooit allen broeders en zusters worden.
Wie we zijn,
wie we worden,
wordt bepaald
door hen die ons Liefhebben !
Wiske en Roger !
In 2004 ging ik voor de eerste maal met het Wanakkamteam naar India. Vier weken weg van gezin en familie. Het leek zo lang, maar was in werkelijkheid heel erg vlug om. Toch kon ik voor de eerste maal ervaren wat heimwee was.
Ik keek mijn ogen uit en weinig is aan mijn aandacht ontsnapt. Waar ik toen het meest van heb genoten is van het contact met de man in de straat of liever gezegd op de zandwegeltjes, in de hutjes, aan de waterpomp…..
Ik vertrek met de hoop ook deze maal weer dat warme gevoel te mogen meemaken. Misschien de volgende vraag te kunnen stellen.
Homilie van 15/10: “ De rijke vraagt aan de arme hoe hij gelukkig kan worden, echt gelukkig.
Je zou het omgekeerde verwachten, dat de arme aan de rijke zo’n
vraag stelt.”
Ik hoop hen ook iets te kunnen geven zoals appreciatie voor hun werk, moed en doorzettingsvermogen. Ze eens goed te kunnen vastpakken en honderden plakkerige handen en handjes aan te kunnen nemen.
Ik hoop ook vooral mijn steentje te kunnen bijdragen binnen ons team om alles vlot te laten verlopen zodat we de sterkte en de positieve ingesteldheid van het ganse Wanakkamteam uitstralen.
Tenslotte hoop ik dat u allen hier thuis met ons zullen meeleven en dat mijn gezinnetje, vader en schoonouders mij niet te erg zullen missen deze keer.
Marlene
Na zes jaar krijgen we opnieuw de kans om samen met nog drie andere vrienden van het Wanakkam team terug naar India te gaan.
Het wordt onze derde reis en wij kijken er echt naar uit. Als lid van de projecten werkgroep is het een bevestiging van waarmee we het ganse jaar bezig zijn. Het is de kans om de projecten ter plaatse te gaan bekijken, de resultaten te zien maar tevens ook de vele noden.
Naar India mogen gaan met het team is een heel bijzondere en deugddoende ervaring. Drie weken lang samen rondtrekken met een vriendenteam dat zich inzet voor hetzelfde doel is echt niet zo alledaags.
Het is zo waar, wat onze dierbare Father Roger Croegaert ons leerde. Je moet regelmatig “het bad in” … India moet je kunnen zien, ruiken, voelen, proeven, beleven…
We verwachten heel veel van de ontmoetingen met de verantwoordelijken ter plaatse, hetzij reeds oude bekenden of nieuwe gezichten. Met enorme bewondering kijken we op naar wat zovele mensen ginds presteren, de dagelijkse inzet van priesters, zusters, leken voor hun mensen treft ons heel diep.
Maar het is vooral de grote dankbaarheid van deze mensen, de warmte en de genegenheid, de glimlach van de kinderen die ons de kracht geven om verder te doen met onze bescheiden inzet voor de “armsten der armen “. Het is echt de moeite waard.
Wiske Vanden Bosch
Jos Vangrunderbeek
Terug naar boven
Terug naar scherm reizen